Οι εργασιακές και οι ανθρώπινες σχέσεις καλλιεργούνται και διαμορφώνονται μέσα σε έναν κοινό εργασιακό χώρο και επιδρούν ομοίως στα άτομα εντός της επιχείρησης αλλά και στην παραγωγικότητά της. Ωστόσο, ακριβώς επειδή και οι δύο μορφές σχέσεων αναπτύσσονται μέσα σε ένα κοινό εργασιακό περιβάλλον, υφίστανται συνέπειες που αφορούν άμεσα την παραγωγικότητα αλλά και τις μεταξύ σχέσεις των εργαζομένων. Επειδή λοιπόν η απόδοση των εργαζομένων εξαρτάται άμεσα από τη διάθεσή τους, εμμέσως επέρχονται επιπτώσεις στην παραγωγική διαδικασία.
Οι εργαζόμενοι επηρεάζονται άμεσα από τις σχέσεις αυτές κι έτσι όταν τροποποιούνται είτε αρνητικά είτε θετικά επιφέρουν αλλαγές στη διάθεση του προσωπικού όπως και στην απόδοσή του εντός της επιχείρησης.
Ένας τρόπος διαχωρισμού αυτών των σχέσεων μεταξύ τους είναι με βάση τη θεωρία του Maslow και την τήρηση προτεραιότητας των αναγκών των εργαζομένων. Είναι σημαντικό, οι επιχειρήσεις να διεκπεραιώνουν τις ανάγκες των εργαζομένων προκειμένου να μένουν ικανοποιημένοι και να αποδίδουν τα μέγιστα την εργασία τους. Για να τηρείται όμως η προώθηση της ικανοποίησης των αναγκών τους, θα πρέπει να πληρούνται κάποιοι παράγοντες οι οποίοι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες, τους παράγοντες συντήρησης και της υγιεινής. Οι παράγοντες αυτοί αφορούν τους μισθούς, την τήρηση των συνθηκών υγιεινής εργασίας, την ασφάλιση και ασφάλεια των εργαζομένων, τη διοίκηση της επιχείρησης, του όρους που έχουν συμφωνηθεί σχετικά με την απασχόληση κ.α. Να πούμε ότι, οι παράγοντες υγιεινής είναι γνωστοί και ως παράγοντες υποκίνησης (motivational factors) των εργαζομένων. Η κατηγορία αυτή παραγόντων είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία και διατήρηση των απαραίτητων εκείνων συνθηκών εντός της επιχείρησης που θα καλύψουν, όχι μόνο τις κοινωνικές,αλλά και τις ψυχολογικές ανάγκες των ατόμων που εργάζονται στη συγκεκριμένη επιχείρηση(Μάντζαρης, 2003).
Ο Συντάξας
Κασταμούλα Κ.
Εκπαιδευτικός