φανταστείτε…..
…ότι ζείτε σε μια κοινωνία που δεν χρησιμοποιεί εργαλεία γραφής. Δεν υπάρχουν μολύβια, στυλό ή χαρτιά. Η μετάδοση των πληροφοριών γίνεται από στόμα σε στόμα. Στα σχολεία οι δάσκαλοι παρουσιάζουν το μάθημα προφορικά και οι μαθητές πρέπει να το θυμούνται ώστε να μπορούν να το επαναλάβουν και να συζητήσουν τις απορίες τους με τους δασκάλους. Παρόλο που η τεχνική της γραφής είναι γνωστή το γράψιμο εφαρμόζεται μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις, πάνω σε βαριές μαρμάρινες πλάκες με πρωτόγονα εργαλεία χάραξης. Δεν υπάρχουν εύχρηστα εργαλεία για να γράψει κανείς. Μέχρι που κάποια στιγμή κάποιος ανακαλύπτει το χαρτί και το μολύβι. Με τη χρήση του μολυβιού μπορεί κανείς τώρα να γράψει εύκολα πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί. Τα πρώτα μολύβια είναι μεγάλα και σχετικά δύσχρηστα αλλά σύντομα κατασκευάζονται μολύβια μικρότερου μεγέθους και περισσότερο εύχρηστα. Από τη πρώτη στιγμή γίνεται φανερό ότι η τεχνολογία αυτή μπορεί να φέρει επανάσταση στην εκπαίδευση. Κάθε μαθητής στο σχολείο μπορεί να έχει μολύβι και χαρτί και να κρατά σημειώσεις για το μάθημα του. ακόμη οι δάσκαλοι μπορούν να γράφουν αυτό που θέλουν σε μεγάλα κομμάτια χαρτί και οι μαθητές να μελετούν από εκεί. Κάποιοι αμφισβητούν την αξία την ανακάλυψης και ισχυρίζονται πως αν στην εκπαίδευση χρησιμοποιηθεί χαρτί και μολύβι θα εξασθενήσει η ικανότητα απομνημόνευσης των μαθητών. Κάποιοι άλλοι αρχίζουν να πειραματίζονται: διδάσκουν μερικούς μαθητές ακολουθώντας τον παραδοσιακό τρόπο ενώ άλλους με τη χρήση χαρτιού και μολυβιού και προσπαθούν να εντοπίσουν θετικά και αρνητικά στη μάθηση. Συζητήσεις επί συζητήσεων οργανώνονται ώστε να κατανοηθούν τα χαρακτηριστικά της αλλαγής που συνεπάγεται η χρήση της τεχνολογίας αυτής στα εκπαιδευτικά πράγματα.